De Sjeng Kraft Kompenei: Wij gaan door!

Duizenden carnavalisten raakten bijna hun jaarlijkse openingsfeest kwijt dankzij de halsstarrigheid van één enkele horecaondernemer. Maar dat gaat niet gebeuren, de 11devan de 11de blijft in Roermond. De Sjeng Kraft Kompenei gaat daarvoor zorgen!

De aanloop en het einde

Naar een idee van de in Sittard geboren Lei Meisen werd de stichting Sjeng Kraft Kompenei opgericht met als opdracht om een blijvend monument te creëren voor de bekende Limburgse accordeonist en componist Sjeng Kraft. Geen standbeeld, maar een jaarlijks terugkerende traditie met “carnaval” als kapstok.
Omarmd door een aantal enthousiastelingen ontstond in Maastricht het openluchtevenement de 11de van de 11de. Uit tal van vrijwilligers uit de hele provincie werd een stichtingsbestuur en een uitvoerende organisatie gevormd. Deze groep wist het evenement uit te bouwen tot een niet meer weg te denken volksfeest.
Totdat, na 20 jaar, de traditie werd doorbroken toen bleek dat er door nieuwe regelgeving geen plaats meer was op het Maastrichtse Vrijthof.

Roermond als reddende engel

Gelukkig meldde de gemeente Roermond zich al vrij snel. Zij had wél ruimte en wilde dit evenement heel graag ontvangen. En zo geschiedde.
Het bestuur en de onmisbare vrijwilligers verklaarden zich bereid om hun inspanningen te verleggen naar het midden van de provincie.
Na ampel beraad, dat wel, want het ging hierbij niet alleen om de uitvoering van de werkzaamheden, maar ook de bereidheid om de begroting, van inmiddels ruim een half miljoen euro, opnieuw sluitend te krijgen.
Dit alles vergt een enorme inspanning. Zowel fysiek als financieel. Gelukkig is dit altijd de moeite waard gebleken.
Vooral als het feest is geslaagd, als er geen gekke dingen zijn gebeurd en als de inkomsten in een gezond evenwicht zijn met de uitgaven. Dan resteert er uitsluitend nog voldoening, trots en de wens om er het volgend jaar opnieuw een succes van te maken.

De negatieve interpretatie van de positieve bijwerkingen

De 11de van de 11de vindt vijf van de zeven keer plaats op een doordeweekse dag. Vorig jaar dus op een dinsdag, een dag waarop een fiks aantal horecabedrijven normaal gesloten is of het met een handvol gasten moet doen.
Dat geldt ook voor het Stationsplein in Roermond. Dan zou je denken dat zo’n feestelijk evenement, waar zo’n 15.000 bezoekers op afkomen, meer dan welkom is.
En precies dát blijkt een forse misvatting te zijn. Een horecaondernemer dacht zich ernstig bestolen te voelen omdat zijn bedrijf geen eigen buitenbuffet op het evenemententerrein mocht exploiteren, zonder afdracht aan de organisatie.
Dat deze afspraak meerdere, volstrekt logische oorzaken kent, werd door de exploitant achteloos genegeerd of niet begrepen.

De verplichtingen en de risico’s

Als vergunninghouder en organisator van een evenement met deze omvang, draagt de Sjeng Kraft Kompenei de totale verantwoordelijkheid voor de veiligheid, de uitvoering van de verkeersmaatregelen, de kwaliteit van het programma, het verantwoord schenken van alcohol (ook aan de buffetten van de horeca-ondernemers), enz. En niet te vergeten, ook voor de totale financiële consequenties. Het behoeft daarom geen extra uitleg om te begrijpen dat tegenover de kosten ook voldoende inkomsten moeten staan. Hierbij moet er ook rekening mee worden gehouden dat dit niet ten koste gaat van andere belanghebbenden. Op het Stationsplein zou dat niet ingewikkeld mogen zijn. De hier gesitueerde horecaondernemers zijn immers normaal op deze dag gesloten. Zo niet, dan moeten zij het met een magere dagopbrengst doen. Zoals gezegd, niet tijdens de 11de van de 11de want dat is ook voor hen een behoorlijke financiële opsteker. Vorig jaar keerde de stichting aan deze vier ondernemers, nog los van alle andere meeprofiterende partijen, een bedrag uit van in totaal 82.000 euro. Tel hierbij op dat de cafés, na afloop van het programma op het plein, volstroomden met de aanwezige feestgangers, waardoor zij een topdag hadden.

Te vuur en te zwaard

Toch bleek een van de exploitanten zich bestolen te voelen. Hij besloot alle middelen aan te wenden om het gelijk aan zijn kant te krijgen. Er volgde een buitenproportionele juridische beschieting middels een vloedgolf aan brieven en e-mailberichten. Compleet met WOO-verzoek (wet open overheid), waardoor het ambtelijke apparaat volledig op z’n kop werd gezet. En dit leiddde vervolgens tot zelfs twee kort gedingen. Tot overmaat van ramp werd de kwestie door de media eenzijdig belicht. De journalistieke plicht tot wederhoor werd overgeslagen waardoor de Sjeng Kraft Kompenei ten onrechte werd neergezet als een stelletje boeven uit Maastricht die over de ruggen van de Roermondse ondernemers hun zakken kwamen vullen. En dat terwijl de Kompenei altijd optimale transparantie nastreeft en dat ook zal blijven doen.

Zakken gevuld met zweet, onrecht en weerzin

Het is dus logisch dat er iets is geknakt in het enthousiasme van al die vrijwilligers uit zowel het stichtingsbestuur als uitvoerende medewerkers. De onwrikbaarheid van één ondernemer om tegen wil en dank zijn gelijk te halen, heeft dan ook veel schade veroorzaakt. Te meer omdat, naast de inzet die nodig is om een eendaags evenement van dit formaat en deze omvang neer te zetten, de lijst van positieve gevolgen achteloos terzijde werd geschoven. Denk hierbij aan de publiciteit, bijvoorbeeld de negen uur durende live tv-uitzending op L1. Dus ook aan de kosten die hieraan verbonden zijn. Verder wordt er, naast de omvangrijke bestedingen bij diverse Roermondse ondernemers, ruim 30.000 euro uitgekeerd aan de meewerkende verenigingen. De rest van winst, dus na aftrek van alle kosten, wordt uitgekeerd aan goede doelen. Dit wetende, begrepen de vrijwilligers van de Sjeng Kraft Kompenei niets van de groeiende negativiteit. “Wat hebben wij nu eigenlijk verkeerd gedaan?” Zo brokkelde de animo gestaag af om de traditie levend te houden. Kortom, een breed omarmd feest, vermorzeld door de halsstarrigheid van een enkeling, met een juridisch gevecht en negatieve publiciteit tot gevolg.

Gerechtigheid met een flinke kras op de ziel

Gelukkig werden alle argumenten uiteindelijk ontzenuwd en de totale eis als niet ontvankelijk verklaard. De opzet van de Sjeng Kraft Kompenei was duidelijk. De stichting werd van alle blaam gezuiverd. Het kwaad bleek echter geschied. Vrijwilligers werden te pas en te onpas aangesproken op hun deelname aan een club die het kwaad zou voorhebben met Roermond. Mede doordat er, in tegenstelling tot de voorafgaande ophef, over het juridische gelijk en de gebleken oprechtheid van de stichting daarna niets is gepubliceerd. Het zou de betreffende journalisten sieren om de rechterlijke uitspraken ook te publiceren. Helaas gebeurde dat niet in Roermond, waardoor het bestuur en de vrijwilligers van de Sjeng Kraft Kompenei zich zijn gaan afvragen of zij nog wel door moesten gaan met dit evenement. Door het aangedane onrecht hebben sommige vrijwilligers helaas zelfs besloten om te stoppen met hun medewerking. En dat betreft belangrijke medewerkers, zowel uit het stichtingsbestuur als uit de operationele sector van de organisatie. De gemeente Roermond en de overige horecaondernemers daarentegen hopen dat de vrijwilligers die doorgaan, alle ontstane gekte een plaatsje kunnen geven. En dat zij in staat zijn om Limburg opnieuw te trakteren op deze bekende 11 november-traditie. Ondanks dat de Sjeng Kraft Kompenei en alle vrijwilligers zich volkomen terecht in hun eer aangetast voelen.

Het goede nieuws

Alles overziend heeft het bestuur samen met de andere vrijwilligers, toch besloten om het feest op 11 november opnieuw te organiseren om te voorkomen dat goedwillenden de dupe worden van een enkeling. Roermond behoudt dit evenement en de carnavalisten uit de hele provincie kunnen zich alvast verheugen. Inmiddels is er dus begonnen met de voorbereidingen. Door alle beslommeringen veel te laat, maar met evenveel wilskracht als voorheen en met aangescherpte afspraken om eventuele conflicten te voorkomen. De Sjeng Kraft Kompenei gaat door om weer een prachtfeest in Roermond te organiseren.